De lochting

Oftewel : de moestuin.

Mocht mijn vader nog levend en wel geweest zijn, het zou ongetwijfeld al erg gekriebeld hebben om er aan te beginnen.  Het was een drama voor hem toen hij het om gezondheidsredenen niet meer kon.

Awel, misschien heb ik van hem een ‘lochting-gen’ afgedeeld … Vroeger deed ik niets in de tuin, je weet wel de echtgenoot zijn domein, er stond net nog geen prikkeldraad rond.  Maar nood breekt wet, het hele tuingebeuren is nu wèl mijn affaire geworden.  Mocht de echtgenoot terugkomen, hij zou zijn tuin niet meer herkennen, al mijn kwaadheid heb ik erop uitgewerkt, met iedere knip met de snoeischaar (en ’t is een groot exemplaar) heb ik hem duizenden keren gekastreerd.  Dat was namelijk goedkoper dan naar de psychiater te gaan …

Wat heb ik nu niet meer in de tuin : mispels (deden we niets mee), een x-aantal kruisbessen (geen kat die dat hier lust), ontelbare struiken met Engelse berries, verschillende soorten frambozen en bramen, bananenboom, gunnera manicata (het leek wel een uit de kluiten gewassen rabarberplant, met prikkende bladeren), ontelbare pitloze buitendruiven, twee kasdruiven, slordig aangelegde en niet onderhouden bloemenperken, 50 verschillende soorten tomaten per jaar, een slordige kruidentuin langs de oprit, 5 appelaars, 6 perelaars, twee serres.

Wat schiet er nog over : een drietal druivelaars aan een pergola, een gele framboos, een berrystruik, een braamstruik, blauwbessen, vijgen (konden niet tegen het vriezen, maar heb ze toch geplant, en vorig jaar heb ik voor het eerst een fantastische oogst gehad), een netjes in betonpotten geplant kruidentuintje dicht bij de keuken, als het er de tijd voor is vier soorten tomaten (gele voor de schoonmama – de enige die ze mag eten,soeptomaten, olijftomaatjes, en van die lekkere pastatomaten), 3 appelaars, 4 perelaars, een kweepeerboom, 1 serre, en bovendien sedert 2010 een spiksplinternieuwe grasmat, en sedert vorig jaar een netjes aangelegd perk langs de oprit met mooie hydrangea’s en van die elegante bolle boompjes op dunne stam die zowat rozig bloeien (de naam weet ik niet meer) en een haag die mij wat meer afsluit van mijn curieuse buurman.

En dit jaar voor de ongeduldige mens in mij heb ik zelfs dit:    sla in pot

sla in pot op de keukenvensterbank, en omdat ik het beu ben dat in de tuin van schoonpapa de wortelen altijd vol met worm zitten heb ik in mijn keukenberging ook dit  Wortelen in curverbox Ik ga er morgen nog een bakje zaaien. Volgens mij moet me dat al zeer vroeg op het jaar wortelen opleveren.

En na woensdag (dan komen ze de stormschade aan de serre herstellen) ga ik verder aan de slag.  ‘k Zal al beginnen met bloemkolen te planten, die zullen al eetbaar zijn tegen dat de tomaten moeten geplant worden.

En zo weten we dat we wat gezonde producten op ons bord krijgen.

Voor diegenen die zich nu afvragen of ik daarvan groene vingers heb gekregen, nee, echt niet.  Ik krijg daar alleen maar zwarte vingers van.

Advertenties

8 gedachtes over “De lochting

  1. Aaaah: kruisbessen. Die had mijn opa ook altijd in de tuin. Lekker. Zou ik wel weer eens willen eten ook 🙂

    Wij hebben een balkon met 6 bakken die ik gisteren heb geleegd. Ik ben klaar voor nieuwe bloemen. Maar ik wacht nog eventjes voor straks alles misschien wel weer kapotvriest.

    Een tuin, daar zou ik geen tijd voor hebben. Misschien ooit?

  2. Mag ik uit de hoek komen ? Ollie is het soms ook niet eens met sommige uitspraken , maar ze zijn er !

    Mijn Lavas staat klaar ; pieterselie , zuring en de zonnebloemen staan te wachten achter mooi weer 🙂

    Prettig weekend meis !

Wat ben ik blij dat u reageert !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s