Ze wou niet meer …

Rrrrrrrroddel, rrrrrrrroddel, we zijn weer mee met het nieuws van ’t dorp, want op woensdag hebben we onze vaste eetafspraak bij de schoonouders.

Vandaag vooral verontwaardiging.  Een mens van 84 jaar heeft euthanasie laten plegen.  Nu denken wij bij dat woord meestal aan terminaal zieken, maar deze mens was dat niet.  Ze had haar kwaaltjes, was niet meer zo mobiel, … maar niets levensbedreigend aan de hand.

Eigenlijk was het vooral een ongelukkige ziel.  In haar jeugd ondanks een vrijage van meer dan 2 jaar niet mogen trouwen met de man van haar dromen (geen centen genoeg volgens de ouders), dan maar vele jaren later getrouwd met de tweede keus, te laat om nog kinderen te hebben, in ruzie geleefd met de familie, al lang weer weduwe, en door de jaren heen vereenzaamd.

De zak geld was verzameld (haar ouders konden dus niet klagen :-(), een neef met dollartekens in de ogen had gezorgd dat hij haar bezittingen al bij leven kon krijgen, en nu vond hij tante maar een ‘pain in the ass’, een zaag die twee keer ’t zelfde vertelde, altijd maar aan het klagen was …

Wou ze echt niet meer, of werd er genoeg op haar ingepraat, ik weet het niet.  ‘k Mag aannemen dat aan zo een verzoek toch niet zomaar wordt voldaan.  Enfin de dorpsdokter heeft het volgens den tamtam niet gedaan, zijn stagiairke wèl.  Volgens mijn schoonouders is den doktoor direct gebombardeerd tot ne goeien, terwijl ik eerder denk dat hij heeft gedacht aan de wekelijkse consultatie die hij nu gaat missen (de graaier verdomme, ongevraagd op bezoek komen met een uitslag en zijn visite rekenen, een globaal medisch dossier aanrekenen als je dat niet vraagt nadat de Piepedol via de school daar was behandeld,…)

Enfin, zoals ik al zei, de verontwaardiging was groot bij de schoonouders (’t is verdomme de moderne zelfmoord, …) Zelfs de ‘paster’ had er in zijn preek over uitgehaald.

‘k Zal ze dus maar geen filmtickets voor de film ‘Tot Altijd’ cadeau doen.

Wat mij betreft : als ik oud zijnde, geen kwaliteit meer in mijn leven heb, wil ik ook vrij zijn om die beslissing te nemen.  Dan mogen er voor mijn part 100 ‘pasters’ kwaad spreken !

It’s a tough world out there

Toen ik vanmorgen aan de kroost vroeg of ze alles meehadden naar school, antwoordde de Piepedol als volgt :

  • eigenwaarde : check !
  • zelfvertrouwen : check !

Ze zei het met de glimlach, voor mij het bewijs dat ze sterker wordt.

Nog één ik wil ze de nek toenijpen  trien te gaan in haar klas, (zien die stomme leerkrachten dat niet als er iemand uitgesloten wordt) en dan hoopt ze er voor het eerst in haar leven helemaal bij te horen.  De lat daarvoor ligt hoog, waarom zou ze anders heel de lagere schooltijd gepest zijn.

Wanneer mogen kinderen nog onbezorgd zichzelf zijn ?

 

Hot love

Gisteren een bericht gelezen in de krant van West-Vlaanderen.  De brandweer van Nieuwpoort is moeten uitrukken voor het blussen van brandend beddengoed.

Het is er daar precies vurig aan toegegaan 🙂 ik ben dat hier nog niet tegengekomen …

Eenheidsworst

Zo lijken mijn dagen wel te verlopen de laatste tijd.  Ik doe het mezelf aan natuurlijk, ik kom te weinig buiten, ben lui (naar mijn normen toch, wees gerust het is hier geen varkensstal), bijna geen vervoersopdrachten (dokters ook met vakantie ?), …

En dan de emotionele kant van de zaak.  Pfffffffff.  Heb ik al gezegd dat menopauzaal zijn/worden vervelend is.  Ik heb het gevoel dat de hormonen door mijn lijf aan het gieren zijn, hoofdpijntoestanden, vreetbuien (die dan nog meer hoofdpijn geven), slecht slapen (véél te warm, en dan weer koud krijgen) jeuk over heel mijn lijf doordat mijn vel precies veel droger wordt, heel onregelmatig (om de 14 dagen – 3 weken)  menstrueren, … Om het dan maar niet te hebben over al mijn gepieker over graag zien, en me voortdurend afvragen of dit van de andere kant ook zo diep zit.

Ik wil dat het STOPT ! NU !

Ik wil een lege kop, iets onbezorgds dat ik al lang niet meer heb gehad.  Ik wil LENTE, ook NU ! Ik wil tuinieren, zaaien, planten, ’t gras afrijden (ben ik nu officieel zot aan ’t worden ?) op ’t terras ontbijten (ja, zot ! :-))

Zal ik misschien maar beginnen met me aan te kleden, want ik loop nog in mijn ‘piezema’ en ’t is half 10.

 

Listen very carefully,

I will say this only once !!

Boodschap voor de Piepedol.  Je kunt koppig zijn, maar zoooo koppig …

Juffie heeft nog maar eens last van een ‘rode leger-aanval’, maar toch besloot ze zich i.p.v. met maandverband met enkel een inlegkruisje te verweren.  Hoe ik ook zei dat dit niet voldoende zou zijn, ze wou het absoluut beter weten.

Toen ik vanmorgen haar jeans zag liggen, gehandtekend met … kwam ik net niet aan mijn kookpunt.  Ze had geluk, het was nog vroeg, ik moest gaan werken, mijn woede kon dus grotendeels bezinken tegen dat ik thuis was.

Ze ‘mocht’ van mij zelf de schade herstellen, dus uitleg gegeven over wasmiddel met enzymen oiB xeT, een beetje laten inweken, nog een goeie wrijf achterna.  Dat ze mèt maandverband toch nog een ‘piezema’ ongelukje had, dat neem ik haar niet kwalijk, dat probleem heb ik dus zelf verholpen (daar zijn mama’s voor)

Dus meiske, wat hebben we geleerd vandaag ?

Juist, ge kunt zien dat ge het niet meer vergeet !!

Een dag om snel te vergeten

Gisteren dus, na het amper geslapen hebben :

  • 06u15 wekker loopt af (heavy shit !!)
  • ontbijten, koffie, anders komt mijn motor al helemaal niet op gang
  • douchen, eindigen met koud water om mezelf er toch maar van te overtuigen dat ik wakker ben
  • nog eens checken bij de oudste
  • een paar km rijden om patiënte op te halen.  Het is niet mijn lievelingspersoon : dik, onverzorgd, kortademig, hangt vol met katten/hondenhaar, en heeft een zaag die altijd op volle sterkte draait (mijn arm hoofd zo ’s morgensvroeg)
  • patiënte afgeleverd bij dagopname, tweemaal mijn telefoonnummer opgeschreven (1° maal was ze het al kwijt)
  • verpleging zegt dat ze ongeveer om half 11 weer zal mogen opgehaald worden
  • naar huis, nog even zetelen
  • middageten voorbereiden, wortelen en aardappelen in de stomer
  • rond half 11 thuis vertrokken, naar het stadje van de kliniek rijden, geld afhalen (voor de nachtelijke dokter o.a.), apotheek opzoeken, GSM gaan kopen voor oudste, nog een kleerwinkel nu ik daar toch was
  • half 12 en nog geen bericht van de kliniek, dan maar eens gaan luisteren daar.  “het gaat niet lang meer duren” zegt verpleegster, “ga maar gerust bij mevrouw op de kamer” (zaal van 4)
  • daar zit ze dan, mijn patiënte, 150 kg, in operatiehemd (dus rug bloot, sexy (ahum) onderbroek zichtbaar).  Als vervoerder is het niet de bedoeling dat ik daarmee geconfronteerd word.  Deed ze op de koop toe nog en plein public haar kleren weer aan, enfin ik heb haar een broek, t-shirt, en trui zien uithalen (BH was blijkbaar niet nodig !?!) en dan heb ik mijn blik maar snel afgewend
  • dat ‘niet lang meer duren heeft uiteindelijk nog geduurd tot 13u30 ! (verdomde dokter heeft tussendoor waarschijnlijk een 4-gangenmenu moeten verorberen – ik daarentegen heb de Piepedol telefonisch een cursus vlees bakken gegeven, zodanig dat mijn zieke kon ziek zijn, maar dat ze toch allebei konden eten)
  • 13u40 thuis, eindelijk zelf ook iets eten (dank U dochter, mijn vlees is voortreffelijk gebakken !)
  • auto ontdoen van beestenhaar en patientelijke stank, en dan maar de buitenkant ook gewassen
  • ondertussen bekvechten met de Piepedol, mijn orders om de konijnen te verzorgen (eten, drinken, hok kuisen) worden met veel gemor opgevolgd, ze spreekt al van de twee mannelijke konijnen te verkopen (ze zijn te oversext waar het haar vrouwtjeskonijn betreft – haar woorden) Voor mij niet gelaten !
  • voor de rest van de dag heb ik, behalve wassen en drogen, niet veel nuttigs meer uitgespookt

Had ik al gezegd dat het ‘mens’ nog zei dat ze volgende week naar de tandarts moet, en dat ze gaat vragen aan de dienst dat ik haar vervoer ? grrrrrrrrr moet dringend leren wat onvriendelijker te zijn.

Maar eigenlijk is die tandarts het meest te beklagen.  Zo in een muiltje werken aan tanden die maar om de zes maanden eens een borstel zien … hij mag zijn job hebben van mij !

’t Is nog eens vakantie

… en hier ten huize vallen er dan altijd zieken.

Oudste Poppemieke is gisterenavond gestart met diarree, daarna kwam de maaginhoud ook weer naar boven, en om het ‘prettig’ te houden heeft ze dat de hele nacht vol gehouden.  Uit gelijkaardige ziektemomenten heb ik geleerd dat ik best in de buurt kan blijven, want tenger zoals ze is vertoont ze altijd de neiging om flauw te gaan vallen eens de essentiële voedingsstoffen haar lichaam hebben verlaten.

Dus had ik een matras van de logeerkamer in mijn strijkkamer (naast haar slaapkamer) gelegd, en ben ik daar gaan kamperen vannacht.  Veel liggen is er niet aan te pas gekomen, zowat om het kwartier kwamen de kotsgeluiden mijn richting uit.  Op den duur smeekte ze me bijna om een dokter want alle Motilium- en Immodiumtoestanden kwamen er even snel uit als ze ingenomen werden (zouden ze zo aan de naam ‘instant’ gekomen zijn ?)

Dan maar naar de dokter van wacht gebeld, gelukkig in de naburige gemeente.  Wij daar naartoe, eerst nog een bankautomaat gepasseerd want met amper 10€ op zak kom je er bij een dokter niet vanaf.  Alsof het nog niet erg genoeg was dat we om 2 uur op de baan waren, besloten de bankautomaten ook nog om collectief in staking te gaan (ook al schrik voor hun pensioen misschien ?)

Gelukkig was het een begrijpende dokter, en die vond het geen enkel probleem dat ik later zou komen betalen (ze zei er maar meteen bij dat het 43€!! zou zijn – gebruik van het toilet om te kotsen inbegrepen)

Na wat onderzoek en een prik in de bil om het kotsen te doen stoppen konden we weer huiswaarts keren.  Volhouder zoals mijn oudste is zijn er nog een tweetal blurp-met-zuurruikend-vocht acties geweest, maar daarna is alles een beetje gekalmeerd.

Ik moet zowat een uurtje of twee slaap gehad hebben, want de wekker stond al om 6u15 voor een rit naar het dichtsbijzijnde ziekenhuis (patient met dagopname).

Hoe ik (niet) functioneer als ik niet geslapen heb zal ik maar voor mij houden, ik toon me dan namelijk niet van mijn fraaiste kant 😦