De laatste dag van ’t jaar

Tot voor 2.5 jaar was het tevens de verjaardag van de echtgenoot.  Dwz hij reeds dronken van kort na de middag (met dank aan de schoonpa die zelf maar al te graag ‘nen druppel’ meedronk) en daardoor menige oudejaarsavond ‘verkloot’.  Me not like !

Diezelfde echtgenoot kreeg trouwens gisteren van ‘den biepowst’ nog een kaartje, hij mag voor zijn verjaardag bij zijn opticien nog een nieuw montuurke gaan halen voor 1€.

Nu ik toch lekker cynisch bezig ben : volgend jaar komt het er van : ik verkoop mijn trouwringen, mooie trouwens, kompleet met een mooi blauwe saffier erin (volgens de echtgenoot teken van trouw – dan hadden ze in de zijne toch een paar steentjes meer mogen steken, want die trouw is er toch niet lang geweest van zijn kant :-()

Van trouwringen zijn het nu eigenlijk gewoon ringen geworden zonder meer.  Zooo jammer ik had de mijne nochtans graag voor de rest van mijn leven gedragen.   Wat kan ik nog furieus zijn op mijn wederhelft, we hadden alles om gelukkig te kunnen zijn, maar helaas …

En toch ben ik door al het gepasseerde mijn geloof in de liefde nog niet verloren.  Ooit wil nog eens een nieuwe trouwring dragen, een boterbriefje heb ik daarbij niet nodig, nee hoor, in het gemeentehuis gaan ze mij daarvoor niet meer zien !

Haast is daar trouwens niet mee gemoeid. Laat die nieuwe ring dan maar gewoon het symbool zijn dat ik bij iemand hoor en dat die me graag ziet, dat lijkt me al meer dan voldoende !

I did it my way !

The facts of 2011

  • Januari : begonnen met vrijwilligerswerk.  Ondertussen heeft mijn vierwieler in 95 ritten zo een 3600 km gebold.  Lieve en en net iets minder lieve mensen ontmoet, mijn eerste ‘klant’ is helaas vorige week al begraven (56 jaar, te snel geleefd, en too much smoke and liquor)
  • Februari : schoon cadeau gekregen voor Valentijn : brief van gyn, afwijkend uitstrijkje : zorgen !
  • Maart : colposcopie als gevolg van februari (met camera ‘in the inside’ + weefselpluk)
  • April : het wordt hier precies een medisch vakblad : Lletz ingreep d.i. slechte cellen wegbranden baarmoederhals, alles om gezond te blijven natuurlijk
  • Mei : groentenserre bevoorraden met tomaat, paprika, bloemkool.  Algemeen heerlijk warme dagen in de tuin doorgebracht al werkend.  Oudste trekt naar Berlijn met de school.
  • Juni : een feestmaand : communie Piepedol, huwelijk ‘kleine’ broer, 25 jaar jubileum zus. Gestart met de herinrichting van mijn living, schouw laten plaatsen met inbouwpelletkachel. Op het einde van de maand trapt mijn knuffelman het af, te voet op weg naar Compostela
  • Juli : op reis naar Ile de Ré, zon, zee, fietsen, luieren, genieten.  Eenmaal thuis begint de herfst precies al.
  • Augustus : opnieuw medische keuring.  Ingreep van april blijkt geslaagd, ik word goedgekeurd. YES !  Tussendoor gaan beide dochters nog op kamp, mams moet het even alleen stellen.
  • September : Living wordt eindelijk verder afgewerkt, behang, gordijnen.  De gedateerde bloemekesgordijnen worden ritueel verbrand.  Met dank aan de behanger, zus en neef voor de hulp bij dit alles.  Ik bak ondertussen ook mijn eigen brood.  Veel op mijn eentje gaan fietsen aan zee, lekker uitwaaien.
  • Oktober : begin van de maand nog op het strand gelegen, wat een heerlijk weer toen !  Op het einde van de maand blog verhuisd van Bloggen naar Wordpress (en daar heb ik nog geen spijt van !)
  • November : van ‘pier naar pol’ gereden : veel CM ritten, concerten oudste …
  • December : Piepedol door de eerste examens in het middelbaar geholpen, wat emotionele knopen doorgehakt die heel het jaar door mijn hoofd gespookt hebben.

En natuurlijk is er veel meer gebeurd dan al het bovenstaande.  Misschien moet ik besluiten met het volgende : HET WAS EEN GOED JAAR !  Ik heb me (soms met de moed der wanhoop) zo goed als mogelijk uit de slag getrokken, ik ben fier geweest, bang geweest (gezondheid), immens triest geweest, over the top blij geweest, verliefd-geliefd-bemind geweest, wat kan ik dus nog meer wensen ?

Alsof de wereld zou vergaan als …

… de laptop stuk zou zijn.

Gelukkig voor mij en de huisgenoten is hij (nog) niet stuk, ’t zou er verdomme nog moeten aan mankeren, hij is nog maar een paar maanden oud.  Gisteren was hij alvast cru in zijn uitdrukkingen met de melding dat er nog 2% batterij over was, en dat diezelfde batterij (met de prise in het stopcontact) niet werd opgeladen.

Toen we onze trouwe huisgenoot de volgende keer wilden opstarten was zijn ‘poer’ letterlijk helemaal op, en kwam er dus geen beweging in de zaak.

En toch, na een namiddag rust te zijn gegund (want dat beestje doet hier serieuse werkdagen) bleek hij plots van gedacht veranderd te zijn, en besloot de batterij om toch nog maar wat voeding tot zich te nemen.  En zo zit ik hier nu ‘snoerloos’ te tokkelen.  Ja, nu kan dat nog, de kroost ligt nog horizontaal, want eens die wakker zijn …

Toch wel erg dat we zo aan een toestel vasthangen, en ons leven voor een groot deel ‘virtueel’ aan het leven zijn.  En aan de andere kant vind ik het weer niet erg.  Zonder sociale media als Facebook zou ik de helft minder weten over het reilen en zeilen van de familie.  Akkoord er staan daar soms dingen op waarvan je denkt : moet dat nu echt, maar even goed kunnen we al eens goed lachen …

En dan het bloggen, zou ik dat eigenlijk nog kunnen/willen missen ? Alles kan natuurlijk, er zijn (gelukkig) nog genoeg dingen in het leven die stukken belangrijker zijn dan dat.  Laat ik het dus maar catalogeren als een fijne hobby.  Het is een geheel van zelf graag schrijven, en even graag lezen bij anderen.

Toegegeven, er kruipt daar wat tijd in, mocht ik een full-time werkende zijn, er zou hier zoveel niet geschreven worden.  Maar laat ik nu soms wat tijd teveel hebben … Wat een luxe is dat zeg !

Nog rap wat aandelen gekocht …

Want ze gaan stijgen, die van Procter & Gamble.  Je weet wel, die van “have a happy period”

De Piepedol heeft namelijk de beslissing genomen om hen de komende jaren te zullen steunen, niet met de glimlach, ’t is meer van moetens, maar ja …

Verdorie wat gaat dat hier gelijken de komende jaren ?  Misschien zou ik beter een pact sluiten met de kroost om dan maar alledrie tegelijk te PMS’sen, dat is dan maar 1 week op de maand die ‘verhormoond’  (lees : zonder reden uit je krammen schieten, niets kunnen verdragen, koppijn hebben …) wordt.

Ofwel hebben we hier wat testosteron nodig in huis, om het allemaal een beetje evenwichtiger te maken ?

Nu is het officieel

Ik kroon mezelf tot seut-slash-sentimentele trien van het jaar

Gisterenavond heb ik samen met de kroost voor de zoveelste keer naar ‘the sound of music’ gekeken.  We hebben gekeken, gezongen, gelachen, en bovenal genoten !

Van een film die zelfs nog van een eerder bouwjaar (1965) is dan ikzelf.

Maar ja, wie zou nu het meest abnormaal zijn : ikke of diegenen die voor hun TV naar een virtuele bal aan het slaan zijn …

 

Eindejaarswensen

lach

giechel

plezier iemand

brand een kaarsje

maak een sneeuwman

vertrouw op je vrienden

maak je een dag geen zorgen

geef iemand een complimentje

leer iets wat je altijd al heb gewild

aanvaard zonder blozen complimentjes

zoek een vallende ster en doe een wens

vertel aan je vrienden wat je in hen waardeert

zet de televisie eens uit en speel een gezelschapsspel

verspil eens wat tijd en doe eens lekker helemaal niets

zet de muziek lekker luid en brul mee

geef jezelf een leuk cadeautje

slaap eens lekker uit

knuffel er op los

HEB LIEF !