Jingle bells, Jingle bells

Ja, ‘k weet het, ‘k ben er vroeg mee, de goedheilige man is nog niet geweest … En toch was dit de muziek die zaterdag in mijn huis weerklonk, de dochters hadden besloten om de eeuwige strijdbijl eens te begraven, en samen hun stukken van het kerstconcert te gaan oefenen.  De piepedol de partij van 2°viool, oudste poppemieke die van 1°viool.  Ik slaap er tegenwoordig niet meer van, van alle muziektoestanden hier in huis.  Niet door het lawaai, maar door het feit dat oudste dochter niet meer van het idee af te brengen is dat ze later muziekstudies gaat doen.  Nu ben ik niet de moeder die al van kleinsaf de loopbaan van haar kroost heeft uitgestippeld (ze moeten van mij niet persé dokter, advocaat (ze kunnen nochtans allebei pleiten als de beste !), ingenieur worden – mochten ze daar al beiden de capaciteiten voor hebben), maar de professionele wereld van de muziek is voor mij toch een ver van mijn bed show.  Practisch ingesteld als ik ben stel ik me ook meteen de vraag hoe dochterlief dat later ziet : les geven, in een orkest spelen, beide combineren ? En hoe kan je die muziekcarrière eventueel combineren met een gezin (les geven in muziekscholen is altijd ’s avonds en in de weekends, concerten spelen doe je ook zelden overdag)

Nu heb ik me ondertussen al een beetje verzoend met het feit van die muziekstudies, maar waar het voor mij de bedoeling was dat de hogere studies in Gent zouden gebeuren (makkelijke treinverbinding, niet op kot gaan) beziet dochterlief dat natuurlijk anders.  Het concervatorium in Gent is namelijk niet goed genoeg, het Lemmensinstituut in Leuven is vééééél beter.  In dat vééééél beter zit natuurlijk ook nog het aspect van vééééél-leuker-want-op-kot-gaan vervat, zo slim ben ik nu ook wel.  En daar beginnen de zorgen dus hé, dat kostenplaatje zal niet min zijn, en vermits alles hier betaald moet worden van één inkomen …

En alsof dat alles nog niet genoeg is begint hetzelfde poppemieke nu ook nog te zeggen dat ze eigenlijk dit jaar had moeten van school veranderen, want ze had al in het kunstonderwijs moeten zitten (betere voorbereiding op het ingangsexamen voor het Lemmensinstituut) Dat zelfde kind haalt momenteel 87.5% in het 5° latijn …

Dus daar gaat de strijd nu over : volgend jaar kunstonderwijs ? Ik vind persoonlijk dat ze haar middelbaar in de gewone school beter afmaakt.  Omdat ze nu eenmaal een goeie studente is, en omdat de dichtste school voor kunstonderwijs van hieruit moeilijk bereikbaar is (lees : ik zou haar elke dag moeten brengen naar een dichter provinciestadje, waar zij dan de trein kan nemen, en daarna wellicht nog een bus)

En natuurlijk wil ik dat mijn kind gelukkig is, jazeker dadde !  Maar de vraag is maar weer of dat betekent dat ze in alles haar zinneke moet krijgen ? Bij mijn weten wonen hier drie mensen onder dit dak, ik denk dat elk van de drie ook een deeltje van de geluks- en/of dromentaart mag snijden.

Advertenties

Een gedachte over “Jingle bells, Jingle bells

Wat ben ik blij dat u reageert !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s